''Στο απόγειο της δόξας της, η ρωμαίκή αυτοκρατορία ήταν τεράστια. . .
από τις αφρικανικές ερήμους ως τα σύνορα της βόρειας Αγγλίας.
Το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού ζούσε και πέθαινε. . .
υπό την εξουσία του Καίσαρα.
Το χειμώνα του 1 80 μ.Χ. , η εκστρατεία του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου. . .
κατά των βαρβαρικών φυλών της Γερμανίας έφτανε στο τέλος της.
'Ενα τελευταίο οχυρό παραμένει εμπόδιο για τη νίκη των Ρωμαίων. . .
και την εξάπλωση της ειρήνης σε όλη την αυτοκρατορία.''
''Γερμανία''
Στρατηγέ.
Αδύνατοι και πεινασμένοι.
- Ακόμα τίποτα; - Ούτε ίχνος.
- Πόση ώρα λείπει; - Σχεδόν δυο ώρες.
- Θα γίνει μάχη; - Θα το μάθουμε σύντομα.
Στρατιώτη, σε διέταξα να μετακινήσεις μπροστά τους καταπέλτες.
- Δεν καλύπτει η ακτίνα τους. - Καλύπτει, καλύπτει.
- Ο κίνδυνος για το ιππικό . . . - Είναι αποδεκτός. Συμφωνούμε;
Είπαν όχι.
Ακίνητοι! Ακίνητοι!
Ο καθένας καταλαβαίνει πότε τον κατακτά ο άλλος.
Εσύ , θα το καταλάβαινες, Κόιντε;
Αν θα το καταλάβαινα;
- Ισχύς και τιμή . - Ισχύς και τιμή .
Μόλις σας κάνω νόημα, να γίνει κόλαση.
Ετοιμάστε τους καταπέλτες.
Το ιππικό να ετοιμαστεί για έφοδο.
- Να ετοιμαστούν οι τοξότες. - Τοξότες!
- Επίθεση! - Επίθεση!
Fratres!
Μάξιμε!
Σε τρεις βδομάδες από τώρα, θα θερίζω τα χωράφια μου.
Φανταστείτε πού θέλετε να είστε, και θα βρεθείτε εκεί.
Μείνετε στις θέσεις σας! Να με παρακολουθείτε!
Αν βρεθείτε μόνοι. . .
σε καταπράσινα λιβάδια με τον ήλιο καταπρόσωπο. . .
μην παραξενευτείτε.
Θα είστε στα Ηλύσια πεδία, και θα 'χετε πεθάνει!
Αδερφοί. . .
ό ,τι κάνουμε στη ζωή . . .
ααντχεί στην αιωνιότητα.
Τραβήξτε!
Τραβάτε! Τραβάτε!
Οι καταπέλτες είναι έτοιμοι!
Τοξότες, βάλτε τα τόξα στη φωτιά!
- Τα τόξα στη φωτιά! - Τα τόξα στη φωτιά!
Τοξότες, σκοπεύσατε!
Εκτοξεύσατε!
'Ετοιμοι όλοι!
Μείνετε στις θέσεις σας!
'Ελξατε! Εκτοξεύσατε!
Εκτοξεύσατε! Εκτοξεύσατε!
Γεμίστε το και πάλι!
Μείνετε στις θέσεις σας!
'Ελξατε! Εκτοξεύσατε!
Να με παρακολουθείτε!
Roma victor!
Πιστεύεις ότι όντως πεθαίνει;
Δέκα χρόνια τώρα πεθαίνει.
Αν όμως δεν πέθαινε στ' αλήθεια, δεν θα μας καλούσε.
Μπορεί απλώς να μας αναζήτησε.
Και τη Σύγκλητο; Δεν θα τους καλούσε αν δεν. . .
Ηρέμησε, Κόμμοδε.
'Υστερα από δυο βδομάδες ταξίδι, οι ραδιουργίες σου με κουράζουν.
'Ελαβε την απόφασή του.
Θα την ανακοινώσει.
Θα ορίσει εμένα.
Το πρώτο που θα κάνω. . .
όταν. . .
θα τον τιμήσω με αγώνες αντάξιους της Μεγαλειότητάς του.
Το πρώτο που θα έκανα εγώ τώρα, είναι ένα ζεστό μπάνιο.
Υψηλότατε;
Σχεδόν τελειώνουμε.
- Μεγαλειότατε. - Πού είναι ο αυτοκράτορας;
Στο μέτωπο, Μεγαλειότατε. Λείπουν 1 9 μέρες.
Ακόμα στέλνουν τραυματίες.
Το άλογό μου.
Μεγαλειότατε.
'Ενα φιλί;
'Εδειξες ξανά την αξία σου, Μάξιμε.
Για τελευταία φορά, ας ελπίσουμε.
Δεν υπάρχει άλλος να πολεμήσουμε.
Πάντα έχεις κάποιο να πολεμήσεις.
Πώς να ανταμείψω το μεγαλύτερο στρατηγό της Ρώμης;
Επίτρεψέ μου να γυρίσω στο σπίτι μου.
Το σπίτι σου.
Εσένα τιμούν, Καίσαρα.
Για σένα το κάνουν, Μάξιμε. Εσένα τιμούν.
Την έχασα; 'Εχασα τη μάχη;
'Εχασες τον πόλεμο.
Πατέρα, συγχαρητήρια.
Θα θυσιάσω εκατό ταύρους για να τιμήσω το θρίαμβό σου.
Κράτα τους ταύρους.
Να τιμήσεις το Μάξιμο. Αυτός κέρδισε τη μάχη.
- Στρατηγέ. - Υψηλότατε.
Η Ρώμη σε χαιρετά κι εγώ σ' αγκαλιάζω σαν αδερφός.
Κράτησε πάρα πολύ , παλιέ μου φίλε.
- Υψηλότατε. - 'Ελα, πατέρα.
Πάρε το χέρι μου.
Νομίζω ότι είναι ώρα να φύγω.
Αλίμονο στη μοίρα της Ρώμης.
Καταπληκτική μάχη.
- Στρατηγέ. - Ζεις ακόμα;
- Ζω. - Πρέπει να έχουν όρεξη οι θεοί.
- Οι θεοί θα σ' αγαπάνε. - Βαλέριε.
Στο στρατόπεδο, στρατηγέ; 'Η στη Ρώμη;
Σπίτι. Στη γυναίκα μου, το γιο μου, τα χωράφια μου.
Ο Μάξιμος αγρότης! Δυσκολεύομαι και να το φανταστώ.
Το χώμα ξεπλένεται πιο εύκολα απ' το αίμα, Κόιντε.
- Να τος. - Υψηλότατε.
Ο Συγκλητικός Γάιος, ο Συγκλητικός Φάλκο.
Να προσέχεις το Γάιο. Τα παρουσιάζει όλα τόσο ρόδινα. . .
που θα ξυπνήσεις μια μέρα και θα λες, ''Δημοκρατία, Δημοκρατία.''
Ναι, γιατί όχι; Η Ρώμη ιδρύθηκε σαν δημοκρατία.
Ναι, και στη δημοκρατία την εξουσία ασκεί η Σύγκλητος.
Βεβαίως, ο Γάιος δεν επηρεάζεται απ' αυτά.
Εσύ , Στρατηγέ, ποιον υποστηρίζεις; Τον αυτοκράτορα ή τη σύγκλητο;
Ο στρατιώτης έχει το καλό να μπορεί. . .
να βλέπει τον εχθρό κατάματα.
Με ένα ολόκληρο στρατό πίσω σου, εύκολα κάνεις πολιτική .
Σας προειδοποίησα. Τώρα θα σας σώσω. Συγκλητικοί.
Ο Μάξιμος.
Θα χρειαστώ γενναίους άντρες σαν κι εσένα.
Τι μπορώ να κάνω για σένα, Υψηλότατε;
Ξέρεις να διατάζεις.
Εκτελούν τις διαταγές σου και κερδίζεις τη μάχη.
Η σύγκλητος συνωμοτεί και φλυαρεί, χαίδεύει τα αφτιά και απογοητεύει.
Μάξιμε, πρέπει να σώσουμε τη Ρώμη από τους πολιτικούς, φίλε μου.
Μπορώ να σε υπολογίζω όταν έρθει η ώρα;
'Οταν μου το επιτρέψει ο πατέρας σου, σκοπεύω να γυρίσω σπίτι μου.
Σπίτι; Κανείς δεν το κέρδισε πιο άξια από σένα.
Μη βολευτείς και πολύ . Μπορεί να σε καλέσω σύντομα.
Είναι εδώ η Λουσίλλα. Το ήξερες;
Δεν σ' έχει ξεχάσει.
Τώρα είσαι ο γενναίος.
Αχ, και να είχες γεννηθεί αγόρι!
Τι σπουδαίο Καίσαρα θα έκανες!
Πατέρα.
Θα ήσουν πολύ δυνατή .
Αναρωτιέμαι, θα ήσουν άραγε δίκαιη;
Θα ήμουν ό ,τι μου έχεις μάθει να είμαι.
Πώς ήταν το ταξίδι σου;
Μακρύ . Κουραστικό . Γιατί με κάλεσες;
Χρειάζομαι τη δική σου βοήθεια και του αδερφού σου.
Βεβαίως.
Σ' αγαπάει. Πάντα σ' αγαπούσε.
Και. . .
τώρα θα σε χρειαστεί όσο ποτέ.
Φτάνει η πολιτική .
Ας κάνουμε πως εσύ είσαι μια λατρεμένη κόρη. . .
κι εγώ ένας καλός πατέρας.
Ωραίο παραμύθι, ψέματα;
Καλημέρα.
Χρειάζομαι τρία ακόμα άλογα.
Δύο! Τρία!
Τέσσερα!
'Ενα! Δύο!
Με ζήτησες, Καίσαρα;
- Καίσαρα; - Πες μου πάλι, Μάξιμε.
Γιατί βρισκόμαστε εδώ;
Για τη δόξα της αυτοκρατορίας, Μεγαλειότατε.
Μάλιστα.
Μάλιστα, θυμάμαι.
Βλέπεις αυτό το χάρτη, Μάξιμε;
Είναι ο κόσμος που δημιούργησα.
Επί 25 χρόνια. . .
κατακτούσα χώρες, ματοκυλούσα, μεγάλωνα την αυτοκρατορία.
Από τότε που έγινα Καίσαρας, μόνο τέσσερα χρόνια είχαμε ειρήνη.
Τέσσερα χρόνια ειρήνης σε 20 ολόκληρα χρόνια.
Και προς τι όλα αυτά;
'Εφερα το θάνατο. Τίποτα άλλο.
Καίσαρ, η ζωή σου. . .
Σε παρακαλώ. Σε παρακαλώ, μη με λες έτσι.
'Ελα. Σε παρακαλώ.
'Ελα να καθήσεις.
Ας μιλήσουμε μαζί. . .
ντόμπρα, σαν άντρες.
Μάξιμε, μίλα.
Πέντε χιλιάδες άντρες μου είναι στις παγωμένες λάσπες.
Τρεις χιλιάδες είναι τραυματίες.
Δυο χιλιάδες δεν θα φύγουν ποτέ από δω.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι πολέμησαν και πέθαναν άδικα.
Και τι θα πιστέψεις;
'Οτι πολέμησαν για σένα και για τη Ρώμη.
Και τι είναι η Ρώμη;
'Εχω δει αρκετό από τον υπόλοιπο κόσμο.
Είναι βίαιος, φρικτός και σκοτεινός. Η Ρώμη είναι το φως.
Κι όμως δεν έχεις πάει ποτέ.
Δεν έχεις δει πώς έχει καταντήσει.
Πεθαίνω, Μάξιμε.
'Οποιος βλέπει το τέλος του. . .
θέλει να ξέρει αν είχε νόημα η ζωή του.
Τι θα λένε για μένα στο μέλλον;
Θα μείνω γνωστός ως φιλόσοφος;
Πολεμιστής;
Τύραννος;
'Η ο αυτοκράτορας που έδωσε ξανά στη Ρώμη τον αληθινό της εαυτό ;
Κάποτε η Ρώμη ήταν ένα όνειρο.
'Επρεπε να το ψιθυρίζεις.
Αν το έλεγες λίγο πιο δυνατά, εξαφανιζόταν. . .
τόσο εύθραυστο ήταν.
Φοβάμαι ότι δεν θα περάσει το χειμώνα.
Μάξιμε. . .
ας ψιθυρίσουμε τώρα. . .
μαζί, εσύ κι εγώ.
'Εχεις ένα γιο.
Πες μου για το σπίτι σου.
Το σπίτι μου είναι στους λόφους στο Τρουχίλλο. Πολύ απλό μέρος.
Ανοιχτόχρωμες πέτρες που τις ψήνει ο ήλιος.
'Ενας κήπος που μυρίζει βότανα τη μέρα. . .
γιασεμί το βράδυ.
Στην είσοδο έχει μια τεράστια λεύκα.
Συκιές, μηλιές, αχλαδιές.
Το χώμα, Μάρκο. . . μαύρο. Μαύρο, σαν τα μαλλιά της γυναίκας μου.
Αμπέλια στις νοτινές πλαγιές, ελιές στις βορινές.
'Αγρια αλογάκια παίζουν κοντά στο σπίτι. Ο γιος μου θέλει να τους μοιάσει.
- Πάει καιρός που έχεις να το δεις; - Δυο χρόνια, 264 μέρες και σήμερα.
Σε ζηλεύω, Μάξιμε.
Είναι καλό σπίτι. Αξίζει να πολεμήσεις για χάρη του.
'Άλλη μια χάρη. . .
σου ζητάω πριν γυρίσεις σπίτι.
Τι θέλεις να κάνω, Καίσαρα;
Θέλω να γίνεις ο προστάτης της Ρώμης όταν πεθάνω.
Θα σε εξουσιοδοτήσω γι' αυτό το σκοπό μόνο. . .
να δώσεις πίσω την εξουσία στο λαό της Ρώμης. . .
και να θέσεις τέρμα στη διαφθορά που την ταλανίζει.
Δέχεσαι τη μεγάλη τιμή που σου προσφέρω;
Απ' το βάθος της καρδιάς μου, όχι.
Μάξιμε. . .
εσύ πρέπει να το κάνεις αυτό .
Καλύτερα ένας έπαρχος, ένας συγκλητικός. . .
κάποιος που ξέρει την πόλη, που καταλαβαίνει την πολιτική της.
Εσύ δεν έχεις διαφθαρεί από την πολιτική .
- Κι ο Κόμμοδος; - Ο Κόμμοδος δεν είναι ηθικό άτομο.
Το ξέρεις από τότε που ήσουν νέος.
Ο Κόμμοδος δεν μπορεί να διοικήσει.
Δεν πρέπει να διοικήσει.
Εσύ είσαι ο γιος που έπρεπε να έχω.
Ο Κόμμοδος θα δεχτεί την απόφασή μου.
Ξέρει ότι ο στρατός σε υπακούει.
Χρειάζομαι λίγο χρόνο, Μεγαλειότατε.
Ναι.
Με τη δύση του ήλιου, ελπίζω να έχεις συμφωνήσει.
Και τώρα, αγκάλιασέ με σαν γιος.
Και φέρε μου άλλη μια κουβέρτα.
- Ο πατέρας μου σε ευνοεί. - Κυρία μου.
- Παλιά δεν ήταν έτσι. - Πολλά αλλάζουν.
Πολλά. 'Οχι όλα.
Μάξιμε, σταμάτα.
'Ασε με να δω το πρόσωπό σου.
- Φαίνεσαι αναστατωμένος. - 'Εχασα πολλούς άντρες.
Τι σε ήθελε ο πατέρας μου;
Να μου ευχηθεί καλό ταξίδι πριν γυρίσω το σπίτι μου.
Λες ψέματα.
Ξέρω πάντα πότε λες ψέματα. Ποτέ δεν τα κατάφερνες καλά.
- Δεν απόκτησα ποτέ τη δική σου άνεση. - Αλήθεια.
Δεν χρειαζόταν όμως.
Η ζωή είναι πιο απλή για έναν στρατιώτη.
'Η νομίζεις ότι είμαι άκαρδη;
Νομίζω ότι έχεις ταλέντο να επιβιώνεις.
Μάξιμε, σταμάτα.
Σου είναι τόσο δυσάρεστο που με ξαναβλέπεις;
'Οχι. 'Εχω κουραστεί απ' τις μάχες.
Στενοχωριέσαι που βλέπεις τον πατέρα μου τόσο εύθραυστο.
Ο Κόμμοδος περιμένει ότι θα τον χρίσει διάδοχό του εντός των ημερών.
Θα υπηρετήσεις τον αδερφό μου όπως υπηρέτησες τον πατέρα του;
Θα υπηρετώ πάντα τη Ρώμη.
Ξέρεις. . .
πάντα σε θυμάμαι στις προσευχές μου.
Ναι. Προσεύχομαι.
Λυπήθηκα για το θάνατο του άντρα σου. Τον θρήνησα.
- Ευχαριστώ. - 'Εμαθα ότι έχεις ένα γιο.
Ναι. Τον Λούκιο.
'Οπου να 'ναι κλείνει τα οχτώ.
Κι ο δικός μου είναι σχεδόν οχτώ.
Σ' ευχαριστώ για τις προσευχές σου.
Προπάτορές μου, τη συμβουλή σας ζητάω.
Ευλογημένη μητέρα, πες μου την επιθυμία των θεών.
Ευλογημένε πατέρα, προστάτευσε με το σπαθί τη γυναίκα και το γιο μου.
Ψιθύρισέ τους ότι ζω μόνο και μόνο για να τους αγκαλιάσω ξανά.
Προπάτορές μου, σας τιμώ. . .
και θα προσπαθήσω να ζήσω με την αξιοπρέπεια που μου μάθατε.
Κικέρων.
Δεν είναι δύσκολο να κάνεις το καθήκον σου;
Καμιά φορά κάνω ό ,τι θέλω να κάνω.
Τις άλλες φορές κάνω ό ,τι πρέπει να κάνω.
Τελικά, μπορεί να μην μπορέσουμε να γυρίσουμε σπίτι.
Είσαι έτοιμος να κάνεις το καθήκον σου για τη Ρώμη;
Ναι, πατέρα.
Δεν θα γίνεις αυτοκράτορας.
Ποιος σοφός και ηλικιωμένος θα πάρει τη θέση μου;
Θα μεταβιβάσω την εξουσία μου στον Μάξιμο. . .
προσωρινά. . .
ώσπου να αναλάβει την εξουσία και πάλι η σύγκλητος.
Η Ρώμη θα ξαναγίνει δημοκρατία.
- Στο Μάξιμο. - Ναι.
Σε απογοητεύει η απόφασή μου;
Μου έγραψες κάποτε. . .
απαριθμώντας τις τέσσερις σημαντικές αρετές.
Σοφία, δικαιοσύνη. . .
καρτερικότητα. . .
και εγκράτεια.
Διάβασα τον κατάλογο, και δεν είχα καμιά απ' αυτές.
'Εχω όμως άλλες αρετές, πατέρα.
Φιλοδοξία.
Μπορεί να είναι αρετή όταν θες να είσαι ο καλύτερος.
Επινοητικότητα. Κουράγιο.
'Ισως όχι στο πεδίο της μάχης, αλλά. . .
το κουράγιο έχει πολλές μορφές.
Αφοσίωση στην οικογένειά μου. . .
και σ' εσένα.
Καμιά από τις αρετές μου δεν ήταν στον κατάλογό σου.
Ακόμα και τότε ήταν σαν να μη με ήθελες γιο σου.
Υπερβάλλεις.
'Εψαξα στα πρόσωπα των θεών. . .
τρόπους να σ' ευχαριστήσω, να σε κάνω περήφανο.
'Ενας καλός σου λόγος. . .
μια θερμή αγκαλιά. . .
αν μ' έσφιγγες δυνατά στο στήθος σου. . .
θα ήταν σαν να έμπαινε ο ήλιος στην καρδιά μου για χίλια χρόνια.
Τι μισείς τόσο σ' εμένα;
Και τίποτα δεν ήθελα πιο πολύ . . .
απ' το να φανώ αντάξιός σου, Καίσαρα.
- Πατέρα. - Κόμμοδε.
Το δικό σου λάθος σαν γιος. . .
είναι η δική μου αποτυχία σαν πατέρας.
'Ελα.
Πατέρα.
Θα έσφαζα τον κόσμο όλο. . .
αν ήταν να μ' αγαπήσεις έτσι!
Μάξιμε, ο αυτοκράτορας σε χρειάζεται. Επειγόντως.
Θρήνησε μαζί μου, αδερφέ μου. Ο σπουδαίος πατέρας μας πέθανε.
Πώς πέθανε;
Οι γιατροί είπαν ότι δεν υπέφερε.
'Εσβησε η ανάσα του μες στον ύπνο του.
Πατέρα.
Ο αυτοκράτοράς σου σού ζητά την αφοσίωσή σου, Μάξιμε.
Σφίξε το χέρι μου.
Το προσφέρω μόνο μια φορά.
Κόιντε.
Χαίρε, Καίσαρα.
Πρέπει να μιλήσω στην σύγκλητο. Χρειάζομαι τη συμβουλή τους.
Ξύπνησε τον Γάίο και τον Φάλκο.
- Το ξίφος. - Το ξίφος.
Μάξιμε, πρόσεχε, σε παρακαλώ. Αυτό δεν ήταν φρόνιμο.
Φρόνιμο; Ο αυτοκράτορας δολοφονήθηκε.
Ο αυτοκράτορας πέθανε από φυσικό θάνατο.
- Γιατί είσαι οπλισμένος, Κόιντε; - Φρουροί!
Σε παρακαλώ, μη φέρεις αντίσταση, Μάξιμε.
Λυπάμαι. Ο Καίσαρας έλαβε την απόφασή του.
Πηγαίνετέ τον μακριά ως την αυγή . . .
και μετά εκτελέστε τον.
Κόιντε, κοίτα με. Κοίτα με!
Υποσχέσου ότι θα φροντίσεις την οικογένειά μου.
Θα τους συναντήσεις στην άλλη ζωή .
Γονάτισε.
Ευλογημέvε πατέρα, φρόvτισε τη γυvαίκα και το γιο μου.
Ψιθύρισέ τους ότι ζω μόvο για vα τους αγκαλιάσω ξαvά.
Δώσ' μου τουλάχιστον έναν καθαρό θάνατο.
Θάνατο αντάξιο στρατιώτη.
Η παγωνιά, καμιά φορά, κάνει το ξίφος να κολλάει.
Πραιτοριανέ!
- Πόσο καιρό έχεις vα το δεις; - Δυοχρόvια, 264 μέρες και σήμερα.
Ευλογημέvε πατέρα, προστάτευσε με το σπαθίτη γυvαίκα και το γιο μου.
Πες τους ότι ζω για vα τους αγκαλιάσω ξαvά. Τίποτα άλλο δεvμετράει.
Πες τους ότι ζω μόvο και μόvο για vα τους αγκαλιάσω ξαvά. . .
διότι τίποτα άλλο δεvμετράει.
Μπαμπά! Μπαμπά!
Μηv πεθάvεις.
Θα τους συvαvτήσεις ξαvά.
'Οχι σύvτομα.
Μη. Θα σ' το καθαρίσουν. Περίμενε και θα δεις.
Μην πεθάνεις.
Θα σε δώσουν στα λιοντάρια.
Αξίζουν πιο πολλά από μας.
Είναι καλύτερα τώρα;
Καθαρό . Βλέπεις;
''Ζούκαμπαρ Ρωμαίκή Επαρχία''
Πρόξιμε!
Παλιόφιλε!
'Οποτε είσαι εδώ είναι σπουδαία μέρα. . .
σήμερα όμως είναι η πιο τυχερή σου μέρα.
Οι καμηλοπαρδάλεις που μου πούλησες. . .
δεν ζευγαρώνουν.
Τριγυρνάνε και τρώνε. . .
μα δεν ζευγαρώνουν.
Μου πούλησες. . .
καμηλοπαρδάλεις αδερφές.
- Θέλω πίσω τα λεφτά μου. - Αποκλείεται.
Θα σου κάνω ειδική τιμή .
Για ποιο πράγμα;
Είδες την καινούργια πραμάτειά μου; 'Ελα να δεις.
Παλεύει κανείς απ' αυτούς; Διοργανώνω έναν αγώνα πάλης.
Μερικοί είναι καλοί για να πολεμούν, κι άλλοι για να πεθαίνουν.
Χρειάζεσαι κι απ' τους δυο, μου φαίνεται.
Σήκω πάνω.
Τι δουλειά έκανες;
'Ημουν κυνηγός.
Τον αγόρασα σ' ένα ορυχείο άλατος στην Καρχηδόνα.
Κάτσε κάτω.
Σημάδι της λεγεώνας.
- Λιποτάκτης. - Μπορεί. Ποιος νοιάζεται όμως;
- Είναι Ισπανός. - Θα πάρω έξι.
- Σου δίνω χίλια. - Χίλια;
Ο Νουμιδός μόνο κάνει 2.000.
Αυτοί οι σκλάβοι δεν κάνουν τίποτα.
Μια χαρά είναι όλοι.
Περίμενε, περίμενε. Περίμενε!
Να το συζητήσουμε.
Σου δίνω 2.000. . .
και τέσσερις για τα ζώα.
Σύνολο, 5.000 για τον παλιόφιλό σου.
Ελάτε! Πόση ώρα θα κάνω να πάω σπίτι μου;
Είμαι ο Πρόξιμος.
Θα είμαι πιο κοντά σας τις επόμενες μέρες. . .
που θα είναι οι τελευταίες της μίζερης ζωής σας. . .
απ' ό ,τι ήταν η μάνα σας, που σας έφερε σ' αυτό τον κόσμο.
Δεν σας πλήρωσα τόσα λεφτά για την παρέα σας.
Πλήρωσα για να κερδίσω απ' το θάνατό σας.
Κι όπως η μάνα σας ήταν μαζί σας στην αρχή της ζωής σας. . .
έτσι θα είμαι κι εγώ στο τέλος της.
Κι όταν πεθάνετε, γιατί θα πεθάνετε. . .
το ταξίδι σας θα γίνει υπό τον ήχο. . .
Μονομάχοι. . .
σας χαιρετώ.
- Κόκκινο. - Κόκκινο.
Κίτρινο.
Καλώς.
- Κόκκινο. - Κόκκινο.
Ισπανέ.
Αρκετά προς το παρόν!
Θα έρθει η ώρα του.
Επόμενος.
Ισπανέ.
Γιατί δεν παλεύεις;
'Ολοι πρέπει να παλεύουμε.
Αυτό είναι σημάδι των θεών σου;
Δε θα τους εξοργίσει;
Οι θεοί σε ευνοούν.
Το κόκκινο είναι το χρώμα των θεών.
Θα χρειαστείς τη βοήθειά τους σήμερα.
Μερικοί πιστεύετε ότι δεν θα παλέψετε. . .
κι άλλοι ότι δεν μπορείτε.
'Ετσι λένε όλοι. . .
μέχρι να βγουν στην αρένα.
Ακούστε.
Θάνατος! Θάνατος! Θάνατος!
Χώστε αυτό στη σάρκα του άλλου.
Θα σας χειροκροτήσουν και θα τους ενθουσιάσετε.
Κι εσείς. . .
μπορεί να αρχίσετε να τους συμπαθείτε. . .
γι' αυτό .
Στο τέλος. . .
όλοι θα πεθάνουμε.
Δυστυχώς, δεν επιλέγουμε τον τρόπο, αλλά. . .
μπορούμε να αποφασίσουμε πώς θα το πετύχουμε. . .
για να μας θυμούνται. . .
σαν άντρες.
Αριστερά, σηκώστε τις ασπίδες σας!
Δεξιά, σηκώστε τα σπαθιά σας!
Θάνατος! Θάνατος! Θάνατος!
Ζευγάρωσέ τους. . . κόκκινο με κίτρινο.
Επόμενος!
Κουνηθείτε!
- Φύγε! - Δεν θα μας διοικήσεις ποτέ, Κόμμοδε!
Μπαίνει στην Ρώμη σαν ήρωας. Τι έχει όμως κατακτήσει;
Δώσ' του χρόνο, Γράκχε. Είναι νέος.
Νομίζω ότι μπορεί να τα καταφέρει μια χαρά.
Για τη Ρώμη, ή για σένα;
Πήγαινε στη μητέρα σου, Λούκιε. Πολύ θα χαρεί.
Λούκιε!
Μητέρα!
Χαίρε, Καίσαρα.
Συγκλητικοί.
Η Ρώμη χαιρετά το νέο της αυτοκράτορα.
Οι πιστοί σου υπήκοοι σε καλωσορίζουν, Υψηλότατε.
Σ' ευχαριστώ, Φάλκο.
Κι εκ μέρους των πιστών υπηκόων, ελπίζω να μην κόστισε πολύ .
- Καίσαρα. - Γράκχε.
Η Ρώμη χαίρεται που επέστρεψες, Καίσαρα.
Υπάρχουν πολλά θέματα που χρειάζονται τη φροντίδα σου.
Ησυχία, παρακαλώ! Ησυχία!
Η σύγκλητος, για να σε καθοδηγήσει, ετοίμασε μια σειρά πρωτόκολλα. . .
όπου σου εκθέτει τα πολλά προβλήματα της πόλης. . .
με πρώτο το πρόβλημα δημόσιας υγείας στην ελληνική συνοικία. . .
για να εξαλειφθεί η πανούκλα που έχει εξαπλωθεί στην περιοχή .
Οπότε, αν ο Καίσαρας. . .
Μα δεν βλέπεις, Γράκχε;
Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα.
Ο πατέρας μου περνούσε το χρόνο του μελετώντας. . .
βιβλία και φιλοσοφία.
Τις τελευταίες του ώρες διάβαζε πάπυρους της συγκλήτου.
Και είχε ξεχάσει το λαό .
Μα η σύγκλητος είναι ο λαός, Μεγαλειότατε. . .
εκλέγεται από το λαό να μιλάει για το λαό .
Αμφιβάλλω αν πολλοί απ' το λαό τρώνε τόσο καλά όσο εσύ , Γράκχε. . .
ή έχουν τις θαυμάσιες ερωμένες σου, Γάιε.
Νομίζω ότι καταλαβαίνω το λαό μου.
Τότε θα ήταν καλό να μας διδάξει κι εμάς ο Καίσαρας. . .
από τη μεγάλη του εμπειρία.
Εγώ το λέω αγάπη.
Είμαι ο πατέρας τους.
Ο λαός είναι τα παιδιά μου.
Θα τους πάρω στην αγκαλιά μου και θα τους κρατήσω σφιχτά.
'Εχεις ποτέ αγκαλιάσει κανένα που πεθαίνει από πανούκλα;
'Οχι, αλλά αν με διακόψεις ξανά. . .
να είσαι σίγουρος ότι θα το κάνεις εσύ .
Συγκλητικέ μου, ο αδερφός μου είναι πολύ κουρασμένος.
Δώσε σ' εμένα τον κατάλογο.
Ο Καίσαρας θα κάνει ό ,τι χρειάζεται η Ρώμη.
Κυρία μου, όπως πάντα. . .
και το παραμικρό σου νόημα απαιτεί υπακοή .
Ποιος τολμάει να μου κάνει μαθήματα;
Κόμμοδε, η σύγκλητος έχει το σκοπό της.
Τι σκοπό ; Δεν κάνουν άλλο από το να μιλάνε.
Πρέπει να είμαστε μόνο. . .
εσύ κι εγώ. . .
και η Ρώμη.
Ούτε να το σκέφτεσαι.
Θα υπάρχει πάντα η σύγκλητος.
Η Ρώμη έχει αλλάξει.
Την αυτοκρατορία πρέπει να τη διοικεί ο αυτοκράτορας.
Βεβαίως, άφησε όμως στο λαό τις. . .
Αυταπάτες του;
Τις παραδόσεις του.
Ο πατέρας μου πολέμησε τους βαρβάρους. . .
Ο ίδιος είπε ότι δεν κατάφερε τίποτα. Ο λαός όμως τον λάτρευε.
Ο λαός πάντα λατρεύει τις νίκες.
Γιατί;
Δεν είδαν τις μάχες.
Τι τους νοιάζει η Γερμανία;
Τους νοιάζει το μεγαλείο της Ρώμης.
Το μεγαλείο της Ρώμης.
Και τι είναι αυτό ;
Μια ιδέα. . .
το μεγαλείο.
Το μεγαλείο είναι όραμα.
Ακριβώς. 'Οραμα.
Δεν το βλέπεις, Λουσίλλα;
Θα τους δώσω ένα όραμα για τη Ρώμη, και θα με λατρεύουν γι' αυτό .
Θα ξεχάσουν σύντομα τα κηρύγματα κάποιων βαρετών γερόντων.
Θα δώσω στο λαό το μεγαλύτερο όραμα της ζωής του.
Λευκό και κόκκινο κρασί για την απόλαυση του ποτού !
Αγώνες.
Εκατόν πενήντα μέρες αγώνες.
Είναι πιο έξυπνος απ' ό ,τι νόμιζα.
'Εξυπνος!
Ολόκληρη η Ρώμη θα τον κορόιδευε. . .
αν δεν φοβόταν τους πραιτοριανούς.
Φόβος και θαυμασμός. . . ο τέλειος συνδυασμός.
Πιστεύεις ότι θα γοητεύσει το λαό με κάτι τέτοιο;
Νομίζω ότι ξέρει καλά τη Ρώμη.
Η Ρώμη είναι ο όχλος.
Δώσ' τους μαγεία και τους διασκεδάζεις.
Πάρ' τους την ελευθερία τους, κι ακόμα θα ουρλιάζουν.
Η καρδιά της Ρώμης δεν χτυπά. . .
στα μάρμαρα της συγκλήτου.
Χτυπά στην άμμο του Κολοσσαίου.
Θα τους δώσει θάνατο. . .
και θα τον λατρέψουν γι' αυτό .
Ισπανέ.
Δεν διασκεδάζετε;
Γι' αυτό δεν είστε εδώ;
Ισπανός! Ισπανός!
Τι θέλεις;
Κορίτσι;
Αγόρι;
Εσύ με κάλεσες.
Ναι, εγώ σε κάλεσα.
Είσαι καλός, Ισπανέ, μα όχι τέλειος.
Θα μπορούσες να ήσουν καταπληκτικός.
Με θέλουν να σκοτώνω και σκοτώνω.
Αρκεί.
Μπορεί να αρκεί στις επαρχίες, όχι όμως στη Ρώμη.
Ο νεαρός αυτοκράτορας. . .
έχει οργανώσει μια σειρά θεάματα. . .
προς τιμή του πατέρα του. . .
του Μάρκου Αυρηλίου.
'Εχει πλάκα τελικά. . .
αν σκεφτείς ότι ο Μάρκος Αυρήλιος. . .
ο σοφός, ο παντογνώστης Μάρκος Αυρήλιος. . .
μας είχε διώξει.
Τελικά, ύστερα από πέντε χρόνια που φυτοζωούμε. . .
σε ψωριάρικα χωριά. . .
θα γυρίσουμε επιτέλους πίσω εκεί που ανήκουμε. . .
στο Κολοσσαίο.
Πρέπει να δεις το Κολοσσαίο, Ισπανέ.
Πενήντα χιλιάδες Ρωμαίοι. . .
παρακολουθούν κάθε κίνηση του σπαθιού σου. . .
πρόθυμο να δώσει το χτύπημα του θανάτου.
Η ησυχία πριν χτυπήσεις. . .
και η βουή μετά.
Ξεσπάει.
Ξεσπάει σαν. . .
σαν καταιγίδα. . .
λες και είσαι ο ίδιος ο θεός της καταιγίδας.
'Ησουν ποτέ μονομάχος;
Ναι.
Και κέρδισες την ελευθερία σου;
Πολλά χρόνια πριν, ο αυτοκράτορας. . .
μου χάρισε ένα ρούvτις.
Είναι ένα ξύλινο σπαθί.
Σύμβολο της ελευθερίας σου.
Με άγγιξε στον ώμο και ήμουν ελεύθερος.
Γνώρισες τον Μάρκο Αυρήλιο;
Δεν είπα ότι τον γνώρισα. Είπα ότι με άγγιξε στον ώμο.
Με ρώτησες τι ήθελα.
Κι εγώ θέλω να σταθώ μπροστά στον αυτοκράτορα. . .
όπως κι εσύ .
'Ακουσέ με, τότε.
Μάθε από μένα.
Δεν ήμουν ο καλύτερος επειδή σκότωνα γρήγορα.
'Ημουν ο καλύτερος επειδή το πλήθος με λάτρευε.
Κέρδισε το πλήθος. . .
και θα κερδίσεις την ελευθερία σου.
Θα κερδίσω το πλήθος.
Θα τους δώσω θέαμα που δεν θα έχουν ξαναδεί.
Λοιπόν, Ισπανέ, θα πάμε μαζί στη Ρώμη. . .
και θα βουτήξουμε στο αίμα. . .
κι η μεγάλη πουτάνα θα μας βυζάξει. . .
μέχρι που θα χορτάσουμε και δε θα θέλουμε άλλο.
Και τότε. . .
αφού θα 'χουν πεθάνει πολλοί. . .
ίσως κερδίσεις την ελευθερία σου.
Ορίστε. Πάρε αυτό .
Κάπου εκεί πέρα μακριά. . .
είναι τα μέρη μου. . .
το σπίτι μου.
Η γυναίκα μου μαγειρεύει.
Οι κόρες μου φέρνουν νερό απ' το ποτάμι.
Θα τις ξαναδώ ποτέ;
Μάλλον όχι.
Πιστεύεις ότι θα τις ξαναδείς όταν πεθάνεις;
Νομίζω.
Εγώ όμως. . .
θα πεθάνω σύντομα.
Αυτές θα κάνουν πολύ καιρό .
Θα πρέπει να περιμένω.
Θα περιμένεις όμως!
Φυσικά.
Εμένα. . .
η γυναίκα μου. . .
κι ο γιος μου. . .
με περιμένουν κιόλας.
Θα τους ξαναβρείς.
'Οχι όμως σύντομα.
'Οχι, εκτός και. . .
'Οχι σύντομα.
Να το.
'Εξω!
'Άντε! 'Άντε! 'Εξω!
Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω, παλιόφιλε.
Φέρε μου γούρι.
'Εχεις ξαναδεί κάτι τέτοιο;
Δεν ήξερα ότι ο άνθρωπος μπορούσε να χτίσει τέτοια.
Κέρδισε το πλήθος.
Μπείτε μέσα! Κουνηθείτε!
Μέσα!